ถนนคนเดิน
เมื่อวานไปเที่ยวงานถนนคนเดิน ถนนนางงาม สงขลา
เป็นงานย้อนรอยสงขลาแต่แรก
(ชื่องานเค้าว่างั้น - แต่แรก=เมื่อก่อน - เป็นศัพท์เฉพาะชาวใต้จ้า อิอิ)
กว่าจะไปถึงก้อเกือบทุ่มนึงแล้ว
คนเยอะมากๆ
หาที่จอดรถก้อยากพอสมควร
ดีที่ได้ทีี่จอดรถไม่ไกลมากนักง่ะ
ไม่งั้นแฮกแน่ๆ
ส่วนนี้เค้าจะมีจัดเป็นนิทรรศการ
แล้วก้อมีฉายวีดีทัศน์ ประวัติเมืองสงขลา ประมาณนี้มั้ง
ไม่ได้เข้าไปดูง่ะ (มีสาระเกินไป)
ผู้คนมากมาย เพราะว่าจัดเป็นวันสุดท้ายแล้ว
มีของขายเยอะแยะ
ที่เยอะสุดน่าจะเป็นของกินง่ะ
บรรดาของเก่าโบร่ำโบราณ
ไม่กล้าถามว่าราคาเท่าไหร่ อิอิ
อันนี้เป็นหนม "กะลอจี๊"
หนมโบราณของชาวสงขลา เวลากินก้อเอามาคลุกกะน้ำตาลกะถั่วป่น จืด ๆ หวาน ๆ บอกไม่ถูกง่ะ แต่ก้ออร่อยดี
[กะลอจี๊
อาหารกินเล่นของคนจีน ที่ต้องนำแป้งสุกก้อนกลมมาจี ี่บนกระทะร้อนๆ กลิ้งไปมา ส่วนที่สุกเหลืองเกรียมก็จะ ใช้กรรไกรตัดเป็นชิ้นสามเหล ี่ยมพอคำ คลุกกับน้ำตาลบดกับงาขาวและ งาดำคั่ว ขนมที่ดีต้องมีกลิ่นหอม เนื้อแป้งนุ่มเหนียว ผิวนอกกรอบ เพราะต้องทอดไหม้ๆ จึงจะอร่อย]
อันนี้หนม "ปำจี"
เอาแป้งมาละเลงบาง ๆ บนกะทะ พอสุกเหลือง ๆ ไหม้ ๆ นิดหน่อย
ก้อเอามะพร้าวมาใส่
แต่คนรอคิวนานมาก ๆ ๆ ๆ เลยอดกินง่ะ
อันนี้หนม "หวักงา"
[หวักเป็น เครื่องมือใช้ในครัวของชาวภาคใต้ คำภาษากลางเรียกว่า จวัก ทำจากวัสดุสามอย่างคือ ด้ามทำด้วยไม้โค้งงอนตามที่ต้องการ ตัวหวักทำด้วยกะลามะพร้าวใช้หวายมาผูกเป็นลาย หวักใช้ในสามลักษณะ คือชนิดแบนใช้ตักข้าว ชนิดลุ่มไม่ใช้สำหรับตักแกง และชนิดที่ลุ่มลึกมากใช้สำหรับตักของหวาน]
เค้าเอาแป้ง(ที่ผสมน้ำ)ใส่ในจวัก แล้วก้อตอกไข่ใส่เข้าไป แล้วก้อเอาหมูบดที่สุกแล้วใส่ แล้วก้อผักอะไรสักอย่างง่ะ ใส่เข้าไป จากนั้นเอาไปทอดให้สุก แล้วเอามาตัดเป็นคำ ๆ กินกะน้ำจิ้ม
ดูแล้วน่าจะได้สารอาหารครบ 5 หมู่ อิอิ
อ้วนแน่นอน
เลยได้แต่ดู ไม่ได้กินง่ะ
อันนี้เป็นมันฝรั่งเกลียวทอด
มะได้เป็นขนมโบราณแต่อย่างใด อิอิ
แต่ก้อซื้อกิน ^ ^
ไิิอติมไข่แข็ง
ราดไข่แดงสด ๆ ลงไปบนไอติม
มันจะแข็ง
(คนอื่นบอกว่า)อร่อยดี
แต่ไม่ชอบง่ะ
สุดท้าย สายไหม อิอิ เหมาะกะเด็กน่ารักอย่างที่สุด ^ ^
แก่แล้วนะพี่ 555
บรรยากาศคึกคักดี ถ้าอากาศไม่ร้อนน่าจะเดินสบาย :)
ไดวันนี้เนี่ย ถือว่ามีสาระ เพราะว่าทำให้เราได้รู้จักขนมหลาย ๆ แบบ
ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เป็นความรู้ใหม่